Woestijnmelange

Soms als de zon mijn ogen laat neerslaan
en zijn vingers mijn huid wil verbronzen
verdampt elke gedachte in het niets,
verwondering steekt als een muggenbeet.

Soms als de horizon opgaat in een
zinderend en vibrerend perspectief
kluwen snaren uit windstreken samen,
harmonisch, pulserend en springlevend.

Dan is de kabbelende levenslust,
die aan mijn deur klopt, mij voortdurend voor.
Mij verleidend tot wiegende wanen,
weg van de alledaagse ijdelheid.

Klanken van ud, kora en valiha
klinken kronkelend als woestijndromen,
aaneengeregen tot een ketting van
eigengereide luchtspiegelingen.

Harderwijk, 26 januari 2018

Gedicht voorgedragen in het radioprogramma El Mundo, oa te beluisteren op Veluwe FM. Drie virtuozen, drie tokkelinstrumenten, drie muziektradities, drie landen beginnend met Ma. Driss El Maloumi uit Marokko, Rajery uit Madagascar en Ballaké Sissoko uit Mali besloten met elkaar een muzikaal avontuur aan te gaan: ze wilden door het samensmelten van hun spel op ud (Afrikaanse luit), valiha (Afrikaanse citer) en kora (Afrikaanse harp) komen tot een unieke fusion. In eigen land worden de drie musici beschouwd als grootmeesters op hun instrument. Dit gedicht is geïnspireerd op hun muziek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s