Een zomer zondagavondgevoel

Hoe het leven ooit was ingelijst
eeuwig leek op een kleurenprent
bedtijd met gordijnen open
een hor zeeft de geuren en
krijtstrepen op een avondblauw

in de verte ruist een radio
een trompet huppelt ingeblikt
om doffe stemmen heen
ik hoor mama buiten praten
‘nu nog sproeien?’
papa kucht beslist – ik doe hem na

af en toe wordt de regen verplaatst
en de zon langzaam uitgezwaaid –
mama moet komen met een liedje
had ik haar nog om gevraagd

het enige dat niet mee schemert
is de witte tuinbank
achterin het paradijs
onschuldig naast de appelboom –
ze drinken er koffie
ik zie ze nu pas naar mijn raam kijken.

Harderwijk, 16 februari 2019

Ik vond een oude kleurprent die vroeger ingelijst in mijn kleine slaapkamer hing. Die prent inspireerde mij tot het het gedicht ‘Een zomer zondagavondgevoel’

fullsizeoutput_e9d

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s