De slaap die maar niet komt

Je zou me aan banden leggen toch?
in mijn bed dat ook het jouwe is
maar in plaats daarvan wacht ik – starend –
je zou mij in jouzelf gaan sussen

ik kreun een geeuw in vileine stilte
en vlucht louter naar dagdromerij
laat jou nu voor wat je verder bent
zoek mijn heil bij de vensterbank

het uitzicht laat mijn blik door straten gaan
eindeloos rollend op doffe klinkers
ik verlang naar helderblauwe oorden
ooit aangeraakt maar nu heel ver weg

de maan is een nachtportier stoïcijns
voor zinloze herhalingen
met ogen open bewandel ik
gewichtloos een baan om het etmaal

ik meet de grootte van mijn kamer –
hoelang kan ik deze leegte hier
nog zonder zorgen inademen –
ik tel de uren met hartslagen

schaduwen duwen duister langzaam
van de muur en de ochtend fluit al
in deze lange reis door de nacht
had je me aan banden moeten leggen.

Harderwijk, 19 februari 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s