Mama’s appeltaart

Ze kneedde antwoorden
op al mijn vragen
die ik nu in mijn bakvorm duw
haar handen regen repen deeg
tot rasters rituele ruiten

ik maak een portret van je mamma
van appels en rozijnen
achter mijn eigen raamwerk
zodat ik je kan bewaren
ik vernis je zelfs mama
met een penseelstreek rauwe ei

haar taart bolde verleidelijk
de oven loeide en ik likte
langs levensbogen van een klopper
at kaneelzoete fruitresten
uit bekraste Tupperware
de schaal des overvloeds

alles verandert in goud
net als toen mamma
het leven kan niet zonder restjes
dat weet je die laat ik opdrogen
tot relikwieën voor jou mama
terwijl mijn oven nu loeit.

Harderwijk, 10 maart 2019

Gedicht voorgedragen tijdens een poëzie – en filmmiddag van Apollo en Filmhuis Catharinakapel bij de vertoning van de film Appeltaart 3.0  van filmmaker Joke Zandstra en onder regie van Gert van der Nol

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s