Bruiloft der illusies

Je schreed als volgehangen zilver
op weg naar de troon –
je was mooi achter een sluier van twijfel –
iedereen was uitgenodigd – uitgelaten –
ik kon me alleen maar aan je vergapen
(laat mij naar je kijken – sta mij dat dan toe)

en dan – de liturgie van het voorspel
bracht aanwezigen in extase –
een dreiging deinde zwetend in
handen van een broeierige nacht –
ogen glommen als een lemmet
(maakt het uit in wiens hand het heft is?)

diamanten werden geslepen
tot messcherp gebroken glas –
de maan was niet komen opdagen
als getuige van gewroken beloften
(was dat allemaal niet een voorteken?)

ik hoopte het koraal te zijn
op jouw huid – niet meer dan dat
(ik denk aan jouw lichaam
je gaat hier niet meer weg –
zeg mijn naam als ik je roep –
dan besta ik tenminste).

Harderwijk, 26 april 2019

Gedicht voorgedragen in het radioprogramma El Mundo van Ab de Haas, o.a. te beluisteren op VeluweFM. Geïnspireerd op muziek van de Spaanse zangeres Rosalia.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s