Gaten

Je vertelde me over jouw bezoek,
eerder die dag
had je etensresten
op jouw jurk geprint
als een menukaart achteraf

ik zag je naar buiten zwaaien,
‘weet je wuivende bomen
zijn diepgewortelde dialogen’,
jij lachte toen hard
en haalde schouders op

ik zie mij in jouw hoofd ronddwalen,
als jouw kind
besef ik dat ik morgen nog heb
en in jouw monologen
word jij steeds jonger

je vertelde me over jouw bezoek,
morgen ook weer
zie ik jouw driegangenmenu,
‘had ik toch gezegd?
weet je dat niet meer?’

patronen gaan weg maar jij blijft zitten
en ik val in gaten,
als jij weer naar buiten kijkt
ben ik het die zwaait,
niet de bomen.

Harderwijk, 21 september 2018

Stadsgedicht tgv de opening van de Week van de dementie.

2 gedachtes over “Gaten

  1. Nee, ik reageer niet vaak, heel weinig zelfs. Ik geniet van het gevoel dat met de taal tot mij komt.
    Maar ja, deze -gaten- Witz,
    doet mij verzuchten
    -Dit is mooi-
    Dank je wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s