De koe

Starend over sloten en weilanden –
groen en grassig in het verschiet –
maalt en maalt ze herkauwend
gedachten die komen en gaan

gespeend van enig besef laat ze
bevliegingen aan zich voorbijgaan
en uitgemolken loeit ze de mens
de zin van het bestaan toe

niet denkend aan de dag van morgen
legt zij haar kop dromerig ten ruste –
wie weet heeft van het zwaard van Damocles
beseft dat mensen ook elkaar slachten.

Harderwijk 19 maart 2019

Gedicht geïnspireerd door de foto van Ton Pors met de actualiteiten (aanslagen in Christchurch en Utrecht) in gedachten.

(Foto Ton Pors)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s